De eerste maand in Doha zit er alweer bijna op. Aan de ene kant is de tijd best snel gegaan, aan de andere kant juist niet omdat ik voor mijn gevoel veel meer van dag tot dag leef. Haastig een drukke week doorploegen is hier nog niet echt voorgekomen, in tegenstelling tot wat ik best veel had in Nederland. En dat is eigenlijk het grootste verschil.

En dat is dan ook vaak het antwoord op de vraag die me de afgelopen weken vaak is gesteld. Hoe ik het vind in Doha? Anders. Niet omdat ik nou zo’n grote cultuur shock heb ervaren (tot nu toe!) vanwege de Arabische cultuur hier. Nee, de cultuurshock zou em er nog eerder in zitten met hoe hier de dagen worden gevuld door mij op dit moment. Ik weet dat de vakanties in het onderwijs lang zijn, maar zo’n lange ‘vakantie’ als nu heb ik nog nooit gehad. Geen agenda met drukke (werk)afspraken of andere dingen die per se moeten. Geen wekker elke ochtend (heerlijk!!) en dus ook geen schuldgevoel als je een keer te laat gaat slapen. Tijd genoeg om te sporten of met andere mensen af te spreken, en bovenal, eindelijk genoeg tijd voor mij en Rik samen als hij een paar dagen vrij is.

Maar buiten dat is het leven hier best ‘Nederlands’ in te vullen als je dat zou willen. Op dit moment spreek ik nog dagelijks Nederlands omdat de meesten die ik hier nu heb leren kennen ook Nederlands zijn. In de supermarkt haal ik gewoon nog mijn Hollandse komkommer, Hollandse sla of de andere merken die ik ken. Thuis draait op de achtergrond gewoon Radio 538 of Q-music als ik bezig ben, ik kan een Heineken biertje drinken in een hotel en ik heb zelfs een poffertjeskraam gezien. Nee, dat 1001 nachten leven valt nog best wel mee. Het enige wat niet echt Nederlands is, is het klimaat. Alhoewel de afgelopen zomer in Zwolle niet veel anders leek dan Doha, en de regen in Doha me nou ook iets te bekend voor kwam.

Ik hoop de komende maanden toch wat meer van het internationale leven te gaan ontdekken. Een cursus Arabisch zal alleen niet eerder dan januari gaan lukken waarschijnlijk, en de Sinterklaas viering waar ik bij ga helpen eind november doet nou natuurlijk ook niet Oosters aan, maar wie weet… Er komen een aantal leuke dingen op de planning die ik wil gaan ondernemen, dus ik ben benieuwd hoe ik over het ‘Hollandse’ leventje hier dan denk.

Maar voor nu eet ik gewoon mijn broodje kaas op als ontbijt en een lekkere espresso erbij. En voor het geval ik dan toch nog wat Hollands gevoel mis, komende week kan ik die nog in alle volle glorie opsnuiven als ik vrijdag het vliegtuig pak, samen met Rik richting Schiphol.

Eerst nog even van on-Hollands herfstweer genieten 😁