Geïmporteerde kerststol van de Appie, een oude Spotify lijst van vorig jaar met dezelfde tijdloze kerstklassiekers en een kaasfondue in een half leeg restaurant zonder een kerstboom te bekennen; merry christmas in Doha!

Met 24 graden in een Arabisch land waar officieel geen kerst wordt gevierd moet je van de kerst zelf iets maken. In principe is er genoeg te vinden om je kerstgevoel aan te wakkeren, met name voor kinderen. Hotels die de lichtjes aandoen van de kerstboom als event, veel te uitgebreide diners in zogenaamde ‘winter lodges’ en de kerstmarkten natuurlijk die al vanaf oktober her en der te vinden zijn. Ja, ze doen hier wel hun best om de expats wat kerstgevoel te geven. Maar toch, kerstversiering in de vorm van rendieren en sneeuwpopjes blijven wel een klein beetje ongeloofwaardig in de woestijn. En dus hebben we de kerst hier meer in Doha style gevierd.

Met de kerststol die Bianca uit Nederland had meegenomen, chocoladebrownies die Sam al eerder had gebakken en wat kerstkransjes hadden we toch een heus kerstontbijt op 1e kerstdag, met natuurlijk Mariah Carey op de achtergrond. De mini kerstboom straalde in alle macht op de salontafels en een rode kerstslinger sierde de foto’s aan de wand. Om geheel niet in kerstsfeer te blijven zijn we ‘smiddags lekker aan het zwembad gaan liggen. Dat hoort er natuurlijk ook bij in Doha. In de avond zijn we naar een restaurant geweest, de Melting Pot. En zo hebben we toch nog een kaasfondue meegepakt op eerste kerstdag. Was het alsnog bijna traditioneel geworden.

Op tweede kerstdag moest Rik vliegen naar Johannesburg en hebben Bianca en ik de kerst meer los gelaten zoals wij die kennen. De kerstkilo’s hebben we dit jaar niet op het strand of in het bos er af gelopen, maar op de squash baan van de compound. ‘S avonds hebben we op de Souk gestruind in plaats van op de keukenboulevard en hebben we de traditionele rollade en stoofpeertjes ingeruild voor een maaltijd in een Perzisch restaurant die zo kitscherig was dat een kerstboom niet eens zou opvallen. Geen kerstboom dus te bekennen, maar wel genoten van de lichtjes van de skyline van Westbay. En zo vloog ook tweede kerstdag voorbij. Één ding is zeker, kerst in zomerse temperaturen is weer een heel andere ervaring.

Maaike herkent het zomerse niet-passende gevoel wat ik hierboven bedoel denk ik wel, dit jaar in Australië kerst vierende. Ook anderen hebben het vast al wel eens in warmte meegemaakt. Ik dacht dat het mij niet zo zou uitmaken hoe kerst te vieren, zoveel had ik er nou ook weer niet mee, maar ik heb het toch wel gemist. Normaal had ik via mijn werk al een langere aanloop naar de kerstdagen toe, met uitzicht op de kerstvakantie en allerlei kerstborrels. En ook al ligt er in Nederland lang niet altijd sneeuw tijdens kerst, de koude temperaturen geven wel meer dat gevoel van de feestdagen. Die dikke foute kersttrui is daar echt nodig, de warme chocomelk of glühwein glijdt er met kou toch makkelijker in en de kachel lekker aan met je warme kerstsokken is toch echt behaaglijker dan de airco die op de achtergrond zit te brommen tijdens die twee dagen. Volgend jaar ga ik dan ook meer investeren in kerstversiering ophangen en zorg ik dat ik zelf wat kerstvoer in huis heb in plaats van dat Bianca dat op het allerlaatste moment nog moet invoeren. De airco gaat misschien wel op standje vrieskist zodat die kersttrui wel van pas komt en de kerstmuziek gaat nog harder door het huis heen schallen. Een goed voornemen voor 2019?

We gaan het zien hoe en waar kerst volgend jaar te vieren. De sfeer zoals ik die ken is heerlijk voor de aanloop naar kerst toe en tijdens de twee dagen. Maar wel moet ik eerlijk bekennen; zo meteen loop ik weer naar buiten, in een heerlijk warm zonnetje en hoef ik me alleen maar druk te maken over het feit of ik mijn zonnebril wel of niet bij me heb, in plaats van of ik wel of niet mijn sjaal om zal doen. Nee, dan maakt me dat kerstgevoel niet meer zoveel uit op 27 december. Derde kerstdag gaan we hier dan ook vieren in Doha style; met een picknick, in de zon, lekker buiten genietend van het weer!