Ondanks dat we in Doha wonen staan spruitjes, broccoli en aardappeltjes nog wekelijks op het menu. Echt eten zoals de Qatari doen we eigenlijk niet. Geen idee ook wat Qatarees eten eigenlijk is, laat staan hoe we het moeten bereiden…

Je zou kunnen zeggen dat dadels typisch van hier zijn, maar echt een gerecht is het niet. Wel heb ik vorig jaar ergens een keer iets gegeten wat uit de Qatarese keuken zou komen. Harissa (ofzo) genaamd. Het zou met name gegeten worden tijdens de ramadan. Dat klonk dus als een speciale dish. Voedzaam zou het ook wel zijn dan, in een tijd van vasten als men ‘s avonds energie moest opdoen voor de rest van de dag. Daar durfde ik me wel aan te wagen. En het dessert naderhand zag er uit als crème brûlée. Dat moest toch goed gaan. Nou….. ik was achteraf toch minder enthousiast. De harassa smaakte als de vulling van een kroket die met elke hap meer smaakte als papier mache, en dat toetje…. nou, na twee hapjes wist ik dat het echt geen crème brûlée was.

Eerlijk gezegd weet ik verder vrij weinig van de Qatarese keuken. De namen zijn al een uitdaging om te onthouden. Wel vind ik een Arabische mezze en hummus altijd erg geslaagd. Maar ondanks dat het Arabisch is, komt dit soort eten niet perse uit Qatar maar vaak uit regionen als Syrië, Libanon of is het Perzisch. En wat heel leuk is, is dat dit soort type restaurants genoeg te vinden zijn in Doha. Hier heb ik dus al een paar keer succesvol heerlijk van gegeten. Is toch een keer wat anders dan Grieks of Italiaans.

Maar thuis is het dus voornamelijk Hollandse pot, afgewisseld met af en toe een hamburgertje of pizza. Dat moet toch echt anders! En verandering was in zicht toen ik eens lucht kreeg van een Arabische kookworkshop die in de ochtend gegeven werd. En zo stond ik met een groep Nederlandse vrouwen (en man) afgelopen week te koken onder leiding van een vrouwelijke chef.

Dat dit anders zou zijn begon toch al met de vrouwelijke chef die iedereen aan het begin een handje gaf, maar de man niet. Geen probleem natuurlijk, maar toch even wennen. Overigens was dit de eerste keer dat ik dat zag. We werden verdeeld in vier groepen, waarvan twee groepen een hoofdgerecht gingen maken, en twee groepen voor het voorgerecht en een dessert zouden gaan zorgen. Ik hoorde bij groep Hoofdgerecht genaamd Maklouba. Een Syrisch/Palestijns gerecht. Maklouba betekent in feite ‘gerecht op de kop’. Het was een gerecht met gebraden kip met Arabische kruiden, wat vervolgens is een grote pan ging en keurig werd geschikt met ui, paprika en tomaat. Vervolgens kwam daar een enorme hoeveelheid rijst op die goed aangedrukt werd. Een laag water werd vervolgens toegevoegd om alles daarna anderhalf uur te laten doorkoken. Met de groente al voorgesneden, 10 minuutjes kip bereiden en rijst die al klaar stond, zul je begrijpen dat deze kookworkshop niet heel arbeidsintensief was maar vooral bestond uit wachten… toen alles vervolgens doorgekookt was werd de grote pan op zijn kop gezet, de rijst met kip mooi gegarneerd door de chef en restte ons alleen nog om alles op te eten.

De andere groep Hoofdgerecht was bezig met het maken van Majboosh. Wederom kippenpoten maar ditmaal met gekruide rijst. Echt superlekker bleek later! Groep Voorgerecht maakte Hummus en Tabouleh. Dit eten wij ook wel regelmatig en is echt heerlijk. Zelfgemaakte hummus kost even wat voorbereidingstijd met kikkererwten die een nacht van tevoren al moeten weken in water, maar smaakte echt heerlijk. Vervolgens was er een groep die Nederlandse poffertjes leek te maken maar het heette toch echt Khanfarosh en het dessert was Umm Ali. Dat laatste is toch wel echt een gerecht van hier. De koks die dit maakten gaven al het advies vooral niet op dieet te willen zijn als je dit eet. Roomboter, een hoop suiker en bladerdeeg zijn de hoofdingredienten. Een beetje een rare structuur maar doordat dit melkgerecht nog even de oven in gaat komt er nog wel een knapperig laagje op. Best lekker maar na drie happen zit je wel vol. Caloriebom!! Overigens gold dat voor elk gerecht. Er gaat een hoop vet en zout in bij de voor- en nagerechten, en de hoeveelheden boter en suiker zijn ook niet mis.

Na al het koken en bakken werd het tijd om van het alles te genieten. Daar heb ik de rest van de dag van kunnen genieten, want ondanks dat ik bescheiden had opgeschept, redde ik het haast wel tot bedtijd. Niet dat ik heel veel extra wilde eten, want volgens mij kwam ik al wel aan de calorieeen voor de rest van de week. Hoe dan ook, we gaan ons er thuis eens aan wagen hier wat van te maken. Is toch een keer wat anders dan broccoli of spruitjes 😉